เขายังเหลือเวลาอีกกี่วันคะ?

Share:

สำหรับผู้ป่วยระยะสุดท้ายแล้ว ไม่ใช่ความคิดที่ดีนักหากต้องมานับถอยหลังวันที่เหลือในชีวิต ผู้ป่วยอาจสูญเสียกำลังใจ และโศกเศร้าโดยไม่จำเป็น การใช้อยู่กับปัจจุบันอย่างมีความสุข สะสางสิ่งค้างคาแต่เนิ่นๆ ได้รับการดูแลประคับประคองให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี เราควรใส่ใจสิ่งเหล่านี้สำหรับชีวิตช่วงท้ายของผู้ป่วย

อย่างไรก็ตาม การรู้จำนวนวันที่เหลือโดยประมาณของผู้ป่วย อาจมีข้อดีสำหรับผู้ดูแลและบุคลการสุขภาพ เพื่อประโยชน์ในการประเมินอาการ สื่อสารบอกญาติเพื่อช่วยเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยได้ทำสิ่งที่ต้องการ อำนวยให้ผู้ป่วยและครอบครัวสะสางสิ่งคั่งค้างต่อกัน และเตรียมตัววางแผนดูแลล่วงหน้าให้พร้อมมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ปัจจุบัน ความรู้ด้าน Palliative Care มีเครื่องมือช่วยประเมินวันที่เหลือของผู้ป่วย โดยโรงพยาบาลสวนดอก ได้พัฒนาแบบประเมินผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลแบบประคับประคอง หรือ Palliative Care Performance Scale for Adult Suandok (PPS)

แบบประเมินดังกล่าวรวบรวมข้อมูลผู้ป่วยระยะสุดท้ายจำนวน 1,808 คน ศึกษาแบบพหุวิเคราะห์ แล้วได้ข้อสรุปเกี่ยวกับ การพยากรณ์โรคว่าด้วยการประมาณจำนวนวันที่เหลือของผู้ป่วยที่สัมพันธ์กับระดับคะแนน PPS

ยิ่งผู้ป่วยมีคะแนน PPS Score น้อย เวลาที่เหลือก็ยิ่งน้อยลงตามลำดับ

วิธีการอ่านตาราง ให้อ่านไล่จากซ้ายไปขวา โดยยึดคอลัมน์ทางซ้ายเป็นหลัก หากคอลัมน์ขวาได้คะแนนมากกว่าคอลัมน์ซ้าย ให้ยึดตามคอลัมน์ซ้าย (เช่น หากผู้ป่วย “ต้องการความช่วยเหลือทั้งหมด” (คอลัมน์ขวา) แต่ยัง “สามารถนั่งบนเตียงได้” (ขอลัมน์ซ้าย) ให้ยึดคอลัมน์ซ้าย “สามารถนั่งบนเตียงได้”)

ที่มา

ประยุกต์จาก แบบประเมินผู้ป่วยที่ได้รับการดูแลแบบประคับประคอง (Palliative Care Performance Scale for Adult Suandok หรือ PPS) ซึ่งแปลจาก PPS v.2 ของ Victoria Hospice Society, Canada แปลโดย ผศ.พญ.บุษยามาส ชีวสกุลยง และคณะกรรมการ Palliative Care ฝ่ายการพยาบาล โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ จากหนังสือ คู่มือผู้ให้บริการสาธารณสุข กฎหมายและแนวทางการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ฉบับปรับปรุง

1
0

บทความยอดนิยม

ชีวิตมีชีวาเมื่อกลับมาอยู่กับปัจจุบัน – คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์

ความตายไม่น่ากลัว เท่ากับเรากลัวความตาย กฎหมายช่วยไม่ได้ ตราบใดที่เราไม่เข้าใจ – ศาสตราจารย์พิเศษ กิติพงศ์ อุรพีพัฒนพงศ์

ทบทวนความหมายที่แท้จริงของการมีลมหายใจ ในการใช้ชีวิตอย่างมีชีวา และมีค่าสำหรับใครบางคน กับ ‘ครูเล็ก’ – ภัทราวดี มีชูธน

บทความแนะนำ

คุณภาพชีวิตและทางเลือกการตาย เริ่มต้นได้ที่การออกแบบเมือง – ผศ.ดร.ภาวิกา ศรีรัตนบัลล์

เบื้องหน้าที่สวยงามมาจากเบื้องหลังแห่งความพยายาม – ดร. อริสรา กำธรเจริญ

เกิด แก่ (ไม่) เจ็บ ตาย: สูงวัยอย่างมีคุณภาพได้ แค่ออกกำลังกาย กินให้น้อย นอนให้พอ – ดร.ศุภวุฒิ สายเชื้อ